Pełne okno kontekstu Claude Code? Skompaktuj, wyczyść lub zacznij od nowa
Gdy Claude Code lub innemu agentowi programistycznemu kończy się kontekst, wybierz między kompaktowaniem, czyszczeniem a nową sesją i zapisz decyzje w notatce przekazania.
Gdy okno kontekstu Claude Code jest prawie pełne, agent działa sam: najpierw czyści starsze wyniki narzędzi, a w razie potrzeby streszcza rozmowę. Wczesne instrukcje mogą przy tym przepaść, więc lepiej zdecyduj sam, zanim to nastąpi. Jeśli nadal pracujesz nad tym samym zadaniem, uruchom /compact z informacją, co zachować. Jeśli przechodzisz do zupełnie innej pracy, uruchom /clear. Jeśli agent wciąż zapomina o decyzjach, napisz krótką notatkę przekazania i zacznij od niej nową sesję.
Inni agenci programistyczni mogą używać innych poleceń, ale wybór jest ten sam. Mono może pokazywać, jak bardzo wypełniony jest kontekst, jeśli agent podaje tę informację, ale kompaktowaniem i czyszczeniem zajmuje się agent.
1. Dowiedz się, co wypełnia okno kontekstu
Kontekst zawiera wszystko, na czym agent opiera pracę: Twoje wiadomości i jego odpowiedzi, przeczytane pliki, wyniki poleceń i testów, listy narzędzi z podłączonych serwerów MCP oraz pliki instrukcji wczytane na początku. Jeden długi log z testów może zająć więcej miejsca niż wszystko, co wpisałeś.
Oznaki, że kontekst się zapełnia:
- Agent łamie regułę, którą wcześniej mu podałeś.
- Zadaje pytanie, na które już odpowiedziałeś.
- Ostrzeżenie informuje, że kontekstu zostało mało.
W Claude Code polecenie /context pokazuje, co zajmuje miejsce. Opis działania Claude Code wyjaśnia, co się dzieje w pobliżu limitu.
Fikcyjny przykład: po dwóch godzinach przenoszenia 30 plików w projekcie „tidy-recipes” ze starej funkcji pomocniczej do dat, oldDate(), na nową formatDate() agent znowu pyta, której biblioteki użyć. /context pokazuje, że okno jest prawie pełne.
2. Wybierz między kompaktowaniem, czyszczeniem a nową sesją
Kompaktowanie zastępuje rozmowę streszczeniem w tej samej sesji. Wyczyszczenie lub nowa sesja usuwa rozmowę, ale pliki instrukcji wczytują się ponownie. Każdy wybór wiąże się z jakąś stratą:
| Sytuacja | Co zrobić | Co tracisz |
|---|---|---|
| To samo zadanie, idzie dobrze | Skompaktuj z notatką, na czym się skupić | Szczegóły, które streszczenie pomija |
| Kolejna, niezwiązana praca | Wyczyść albo zacznij nową sesję | Całą rozmowę |
| Agent zapomina o decyzjach | Napisz notatkę przekazania, zacznij nową sesję | Wszystko, czego notatka nie obejmuje |
Taka notatka wskazuje, co ma się znaleźć w streszczeniu: /compact Focus on date decisions and failing tests. Pokazuje to przewodnik Claude Code po zarządzaniu kosztami, który radzi też użyć /rename przed /clear, żeby później otworzyć tę sesję ponownie przez /resume.
W przykładzie agent już zapomniał o jednej decyzji, więc napisz notatkę przekazania.
3. Napisz notatkę przekazania przed resetem
Notatka przekazania to krótka wiadomość dla nowej sesji. Napisz ją sam albo popraw szkic przygotowany przez agenta:
Goal: Replace oldDate() with formatDate() in recipes/ (30 files).
Done: 18 files, on branch tidy-dates.
Decisions: formatDate() uses Intl.DateTimeFormat, so no new library.
Keep oldDate() for importing v1 files, which use the old format.
Open problem: The recipes/print.ts test has failed since the change.
Next step: Fix print.ts, then move the remaining 12 files.Każdą decyzję uzasadnij, bo inaczej następna sesja może ją cofnąć. Zapisz notatkę w projekcie lub w swoich notatkach i wyeksportuj rozmowę na wypadek, gdyby potrzebne były jej szczegóły.
Następnie uruchom /clear albo zacznij nową sesję w tym samym projekcie i wklej tylko notatkę przekazania, a nie zapis rozmowy.
4. Przenieś stałe reguły poza czat
Niektóre poprawki mają znaczenie dłużej niż przez jedno zadanie. Jeśli wciąż powtarzasz „używaj funkcji pomocniczej do dat z projektu” albo „uruchamiaj testy skryptem projektu”, zapisz tę regułę w pliku instrukcji projektu, na przykład AGENTS.md lub CLAUDE.md w Claude Code. Nowe sesje czytają ten plik, więc reset jej nie usunie.
Plik powinien być krótki, bo wczytuje się do każdej sesji. Przewodnik po kosztach radzi, żeby CLAUDE.md miał mniej niż 200 wierszy. Postęp, na przykład „18 z 30 plików”, zostaje w notatce przekazania. Poradnik o AGENTS.md opisuje, co w nim umieścić.
Reguła dotycząca plików v1 z przykładu też tam trafia: obowiązuje tak długo, jak istnieją pliki v1.
5. Ogranicz to, co dodaje każda tura
Mniejszy kontekst wystarcza na dłużej. Przed każdą prośbą:
- Podaj plik i funkcję, a nie „popraw daty”.
- Wklej odpowiednie wiersze błędu, a nie cały log.
- Uruchamiaj tylko potrzebne testy i pokazuj tylko te, które nie przechodzą.
- Odłącz serwery MCP, których projekt nie używa.
- Szerokie wyszukiwanie zlecaj subagentowi, jeśli agent to obsługuje.
- Trzymaj się jednego zadania na sesję.
Przewodnik po kosztach opisuje większość tych kroków, w tym hook filtrujący wyniki testów.
6. Sprawdź agenta po resecie
Zanim nowa sesja cokolwiek zmieni, poproś ją, żeby powtórzyła cel, decyzje i następny krok, i porównaj odpowiedź ze swoją notatką przekazania. W przykładzie powinna sama wspomnieć o regule dotyczącej plików v1. Jeśli czegoś brakuje, popraw to od razu. Potem przejrzyj jej pierwszy diff, czyli poprawkę print.ts, zanim przejdzie dalej. Poradnik przeglądania kodu zawiera listę kontrolną.
W Mono, gdy agent raportuje zużycie, małe kółko nad polem wiadomości pokazuje wykorzystany kontekst. Przy połowie zmienia kolor z zielonego na pomarańczowy, a przy 80 procentach na czerwony. Naciśnięcie go pokazuje „Kontekst: wykorzystane / łącznie”. Wpisanie „/” wyświetla polecenia z ukośnikiem, które oferuje agent. Zgodnie z Agent Client Protocol agent nie musi ich udostępniać. Aby zacząć od nowa, zapisz starą rozmowę opcją Eksportuj rozmowę, a potem wybierz Nowa sesja na karcie projektu (także z telefonu, gdy komputer jest połączony). Mono nie jest jeszcze dostępny, ale możesz dołączyć do listy oczekujących.
