Uprawnienia narzędzi AI w Mono: co sprawdzić przed zgodą
Poznaj zasady narzędzi czatu, ustawienia MCP i zgody agentów kodujących w Mono. Przed udzieleniem dostępu sprawdź operację, cel i zakres.
Zanim pozwolisz narzędziu AI coś zrobić, ustal, co przeczyta lub zmieni, którego konta albo pliku to dotyczy i czy Twoja zgoda obejmuje tylko tę prośbę, czy także kolejne. Znajoma nazwa narzędzia nie odpowiada na te pytania.
Mono firmy Reunified ma osobne ustawienia dla narzędzi czatu, podłączonych narzędzi MCP i agentów kodujących. Ten poradnik wyjaśnia, czym się różnią, i podsuwa prosty sposób oceniania każdej prośby. Mono nie jest jeszcze dostępne (dołącz do listy oczekujących), a widoczne opcje zależą od połączenia i agenta, których używasz.
1. Oddziel dostęp do konta od zgody na działanie
Zalogowanie się do usługi daje dostęp do tego konta. Zatwierdzenie działania odpowiada na inne pytanie: czy to konkretne działanie ma się wykonać teraz? Instalacja umiejętności, nadanie uprawnienia systemowego i przyjęcie prośby agenta kodującego to także osobne decyzje.
Weźmy zmyślone zadanie z dokumentami: „znajdź mój szkic” nie oznacza „udostępnij szkic publicznie”. Konto może pozwalać na jedno i drugie, ale Twoja prośba obejmuje tylko jedno. Zanim podłączysz coś wrażliwego, zapisz granicę, o którą Ci chodzi: przeczytać jeden wskazany dokument, zwrócić podsumowanie i na tym skończyć.
Skorzystaj z Poradnika instalacji umiejętności, aby zdecydować, czy ufasz umiejętności i jak ją skonfigurować. Gdy już jej używasz, oceniaj każde działanie, zamiast zakładać, że instalacja rozstrzygnęła wszystkie przyszłe decyzje.
2. Ustal, który mechanizm Mono ma zastosowanie
W Uprawnieniach Mono sekcja Narzędzia ma osobne ustawienia domyślne dla wywołań typu Odczyt, które czytają informacje, i Zapis, które coś zmieniają. Każde można ustawić na Zezwól, Pytaj lub Odmów. Te ustawienia dotyczą narzędzi, które asystent wywołuje w czacie. W zainstalowanej umiejętności MCP sekcja Konfiguracja może pokazywać jej narzędzia, a wybór dokonany tam zastępuje ustawienie domyślne dla danego narzędzia.
Pytaj pokazuje kartę, na której zgadzasz się na wywołanie albo je odrzucasz. Zezwól uruchamia je bez pytania, a Odmów je blokuje. Ponieważ te ustawienia dotyczą czatu, nie zakładaj, że decydują też o tym, co robią agenci kodujący lub zaplanowane zadania.
Agenci kodujący proszą o zgodę osobno, a to agent decyduje, jakie opcje zaproponuje, na przykład Zezwól, Zawsze zezwalaj lub Odmów. Tryb YOLO w Mono przyjmuje każdą prośbę agenta bez pytania, więc agent edytuje pliki i uruchamia polecenia bez nadzoru. Zostaw go wyłączonego, jeśli chcesz sam oceniać każdą prośbę. Sesje działają dalej na komputerze, gdy telefon się rozłączy, więc zablokowanie telefonu nie wstrzymuje agenta.
3. Przeczytaj operację, cel i dostępne szczegóły
Porównaj żądane działanie z pierwotnym zadaniem. Zastanów się, co opuszcza urządzenie, co może się zmienić i gdzie pojawi się wynik. Nawet odczyt może przekazać prywatne dane podłączonej usłudze, więc etykieta „odczyt” nie oznacza, że wywołanie jest nieszkodliwe.
Karta zgody pokazuje nazwę narzędzia i serwera, ale może nie pokazywać wszystkich szczegółów prośby. Szczegóły uprawnień agentów kodujących też mogą być skrócone, żeby zmieściły się na ekranie. Jeśli cel, odbiorca lub polecenie nie są jasne, odmów albo wstrzymaj się i poproś o czytelny opis, zanim się zgodzisz.
Specyfikacja narzędzi MCP mówi, że adnotacje narzędzi należy traktować jako niewiarygodne, chyba że serwer jest zaufany. Oceniaj narzędzie po tym, co naprawdę robi i skąd pochodzi, a nie po uspokajającej etykiecie.
4. Wybierz najwęższą odpowiednią zgodę
Gdy pojawi się prośba, skorzystaj z tej tabeli:
| Proponowane działanie | Co sprawdzić przed zgodą |
|---|---|
| Odczyt dokumentu projektu | Właściwe konto, konkretny dokument i to, do czego posłużą dane |
| Zmiana jednej pozycji | Dokładna pozycja, pola i nowe wartości |
| Wysłanie lub udostępnienie treści | Odbiorca, treść, kto ją zobaczy i kiedy zostanie wysłana |
| Polecenie na Twoim komputerze | Folder roboczy, polecenie i oczekiwane skutki |
| Stałe uprawnienie | Co obejmie w przyszłości i jak je zmienić lub cofnąć |
Jeśli agent proponuje zarówno jednorazową zgodę, jak i opcję „zawsze”, wybierz tę, która odpowiada Twojej intencji. Zawsze zezwalaj sięga dalej niż zgoda na to jedno działanie. Dokumentacja wywołań narzędzi ACP opisuje opcje, które może zaproponować agent; nie każdy agent oferuje wszystkie opcje ani pyta przed każdym działaniem.
5. Traktuj zwróconą treść jako materiał do sprawdzenia
Wynik narzędzia może zawierać dokument, stronę internetową albo wiadomość z usługi. Tekst w tym wyniku nie jest Twoim poleceniem. Jeśli pobrana strona każe asystentowi wysłać gdzieś plik, porównaj to z Twoim rzeczywistym celem, zanim zatwierdzisz cokolwiek więcej.
W przykładzie z dokumentem zdanie „udostępnij to wszystkim” nie mówi, kim są „wszyscy”, i nie daje zgody na publikację. Poproś o odpowiedni fragment i osobno zdecyduj, czy trzeba coś zrobić.
Po dozwolonej zmianie sprawdź wynik w oryginalnej usłudze. Jeśli odpowiedź zginie lub jest niejasna, sprawdź miejsce docelowe, zanim spróbujesz ponownie. Zgoda pozwala działaniu spróbować się wykonać; nie dowodzi, że wynik powstał.
6. Po zakończeniu przejrzyj stały dostęp
Po zakończeniu zadania przywróć szerokie ustawienia domyślne do wersji, której chcesz używać na co dzień. Przejrzyj opcje „zawsze zezwalaj” w ustawieniach samego agenta, jeśli je ma. Usunięcie połączenia w Mono może nie cofnąć dostępu nadanego po stronie usługi, więc użyj do tego ustawień konta w tej usłudze.
Zapisz krótko konto, narzędzie, cel i dostęp, do którego warto wrócić. Jeśli prośba wydaje się nie działać z powodu połączenia, a nie uprawnień, skorzystaj z diagnostyki MCP. W przypadku kodu oceń wynikowe zmiany osobno od zgód na polecenia, które do nich doprowadziły.
