Ostrzeżenia o treści: jasne etykiety i sprawdzone ukrywanie
Rozróżnij ostrzeżenia tekstowe, wrażliwe multimedia i odbiorców, napisz użyteczne etykiety i sprawdź każdy kanał publikacji.
Ostrzeżenie o treści pozwala czytelnikom zdecydować, czy otworzyć post. Jasno nazwij temat, zanim pokażesz szczegóły, a potem sprawdź, czy twój sposób publikacji naprawdę pokazuje post tak, jak było zaplanowane. Samo wpisanie „CW” na początku zwykłego tekstu nie zwija posta.
Ten poradnik używa łagodnych przykładów: zakończenia zmyślonego kryminału i posta o żałobie. Wyjaśnia, jak wyglądają posty i jak czytelnicy wybierają, co otworzyć. Nie może obiecać, że każda aplikacja ukryje treść, a ostrzeżenie nie sprawia, że treść zakazana przez daną sieć staje się dozwolona.
Określ, co odbiorca powinien wiedzieć najpierw
Nazwij temat, nie zdradzając niespodzianki ani szczegółu, który ostrzeżenie ma ukryć. W recenzji kryminału „Spoilery zakończenia Zegara nad rzeką” mówi czytelnikom więcej niż „Uwaga!”. Książka jest zmyślona. Nie umieszczaj zakończenia w linii ostrzeżenia, w podglądzie obrazu ani w żadnym tekście widocznym przed otwarciem posta.
W osobistym tekście „O żałobie” nazywa temat bez zgadywania, co poczuje każdy czytelnik. Wybierz etykietę pasującą do treści i społeczności. Unikaj ogólnikowych, alarmujących słów i nie używaj ostrzeżeń jako przynęty na kliknięcia. Sprawdź aktualne zasady sieci i kieruj się też własnym osądem.
Nie mieszaj ostrzeżenia, oznaczenia multimediów i odbiorców
Te ustawienia robią różne rzeczy. Ostrzeżenie tekstowe widnieje nad postem, dopóki czytelnik go nie otworzy. Ustawienie wrażliwych multimediów rozmywa lub ukrywa obraz. Ustawienie odbiorców decyduje, kto w ogóle może zobaczyć post. Jedno nie zastąpi drugiego.
Poradnik publikowania Mastodona opisuje pole ostrzeżenia o treści, które ukrywa tekst posta do czasu otwarcia, oraz ustawienia wrażliwych multimediów. Poradnik notek Misskey opisuje CW jako ukrytą treść notki z krótkim podsumowaniem, które czytelnik może otworzyć. Tak działają same sieci; narzędzie do planowania może nie wysyłać tych pól, więc sprawdź swoje.
Ostrzeżenie nie czyni posta prywatnym. Nie umieszczaj prywatnych informacji w publicznym poście tylko dlatego, że jego tekst jest na początku ukryty.
Przygotuj cały post naraz
Trzymaj razem etykietę ostrzeżenia, tekst posta, załączniki, opisy obrazów i ustawienie odbiorców. W przykładzie z kryminałem etykieta podaje tytuł książki i mówi, że post zawiera spoilery; tekst zawiera analizę; okładka nie powinna zdradzać zwrotu akcji. Sprawdź też tekst na samym obrazie.
W poście o żałobie użyj pasującej etykiety i delikatnego podglądu, który nie pokazuje najbardziej wrażliwego szczegółu, zanim czytelnik zdecyduje się go otworzyć. Opisy obrazów nadal powinny opisywać obraz; nie zastępuj przydatnego opisu etykietą ostrzeżenia. Poradnik o tekście alternatywnym omawia opisy obrazów.
Tłumacz ostrzeżenie razem z postem. Angielskie ostrzeżenie nad postem w innym języku może nie pomóc jego czytelnikom w decyzji.
Sprawdź, co obsługuje każdy sposób publikacji
Przed zaplanowaniem posta zobacz, jakie opcje faktycznie są dostępne dla wybranego konta i sieci. Ogólny przełącznik „wrażliwe” może dotyczyć tylko obrazów. Jeśli potrzebujesz osobnego ostrzeżenia tekstowego, a twoje narzędzie nie potrafi go wysłać, opublikuj post w aplikacji danej sieci albo zmień format.
| Czego chcesz | Co sprawdzić |
|---|---|
| Ukryć tekst do czasu otwarcia | Prawdziwe pole ostrzeżenia i zwinięty post w sieci |
| Rozmyć podgląd obrazu | Jak wygląda każdy załącznik z ustawieniem „wrażliwe” |
| Ograniczyć, kto widzi post | Ustawienie odbiorców w samej sieci |
| Zapewnić dostępność treści obrazu | Czy opis obrazu nadal jest na miejscu |
Nie zakładaj, że każda sieć ma te same ustawienia. Poradnik o publikowaniu w wielu sieciach pomaga utrzymać osobną wersję dla każdej sieci.
Przetestuj na niewinnej treści i sprawdź wynik
Użyj konta testowego, z którego możesz korzystać, albo mało ważnego posta z niewinnym tekstem. Otwórz ponownie zapisany szkic, a potem obejrzyj opublikowany post w aplikacji, z której prawdopodobnie korzystają twoi czytelnicy. Sprawdź widok zwinięty i rozwinięty, a także podglądy i opisy obrazów.
Ustawienia czytelników i różne aplikacje mogą zmieniać wygląd posta. Test udany w jednej aplikacji mówi tylko o tej aplikacji. Zapisz sieć, narzędzie i wynik. Jeśli potrzebne ostrzeżenie znika, przestań korzystać z tej drogi, dopóki nie znajdziesz takiej, która je zachowuje.
Zachowaj ostrzeżenie, gdy post się zmienia
Nowy obraz, tłumaczenie lub przepisany początek mogą ujawnić to, co ostrzeżenie miało ukryć. Po takich zmianach sprawdź cały post jeszcze raz. Jeśli opublikowany post jest błędny, popraw go lub usuń i sprawdź wynik w sieci.
Używaj ostrzeżeń, gdy pomagają, a nie z przyzwyczajenia przy każdym poście. W Studio możesz zmienić treść dla jednej sieci bez ruszania pozostałych, co ułatwia utrzymanie osobnej wersji tam, gdzie sieć jej potrzebuje. Studio nie jest jeszcze dostępne; możesz zapisać się na listę oczekujących.
